En Fazla İki Gün

Yazmak bana hep bir satranç oyunu gibi gelmiştir. Genelde her türlü yazı etkinliği ve edebiyat için geçerli olabilecek bu benzetme, kanımca öykü söz konusu olduğunda çok daha belirgin bir şekilde ortaya çıkıyor. Bu kitabın oluşumu da bir anlamda satranç gibi düşünülebilir. Kendimden türeyen, içimden taşan, hayat güzergâhı boyunca gözlem, bilgi, pratik ve teknik yetkinleşme süreçleri içinde biriktirdiğim her şeyin yazıya geçip somut bir biçim alması bu kitapla gerçekleşti. Ancak daima hem kendimle söyleşerek hem sürekli kendimi alt etmeye çalışarak...Bu serbest bilinç akışını denetimsiz bir bil…