Mazi Kalbimde Bir Yaradır

Lüks feneri,çevresine eğri büğrü bir ışık halkası çiziyordu. Bu halkanın dışında kalan yerler, frenden uzaklaştıkça koyulan bir karanlık içindeydi. Turan arada ışıktan ayrılıp bu jaranlıkta dans ediyor, o zaman Lamina’yı iyice kendine çekiyordu. Fenerden en uzak oldukları bir anda onu sımsıkı göğsüne bastırıp yanağını yanağına yaslamasına Lamina karşı çıkmadı. Karşı çımak mı? O sıcacık yanak kendi yanağına değince içine öyle keskin bir zevk saplandı ki, kanının, vücudunun her zerresinde,sanki ta kasıklarının arasında bir kamaşma duyan Lamina kendini tutmasa bağıracaktı.’’Mazi Kalbimde Bir Yara…