Seni Unutmayı Öğret Bana

sıra tabutlar ortasındabeni parkanın hangi cebinde taşıdığını unutma yeter!yanağımı tepinen cehennemine yaslamışımsıra tabutlar öyküsü sevgilim…dağ eteğinden sıçrayan kaya parçaları çarpar acılarımakulaklarım çıldırmış patlamalar ortasında sesini tanırtoprak, barut ve kan kokularından geçer de gelir kokularınYusuf’un kör kuyularında beklememhep mayıs aylarımsın kavruk yüzünle gelincik sürüsüdişinle yanağın arasında tütün acı emiyorsun benibırak beni unuttuğun cebinden geçsin kurşun sıra tabutlar ortasında yanında yatarım sevgilim!